Malarz, którego twórczość prezentujemy w Galerii „Na Strychu” kształtował swój profil artystyczny w murach krakowskiej ASP na przełomie lat 80’ i 90’. Pracownia Zbysława Marka Maciejewskiego, do której uczęszczał preferowała wyrafinowaną kolorystykę i filigranowy ornament, kreowała subtelną, estetyzująca wizję rzeczywistości. Cechy te przeniknęły malarstwo Borkowskiego i dzisiaj są dla niego emblematyczne.

Maciejewski – wybitny kontynuator idei Modernizmu w sztuce polskiej w wyraźny sposób zaznaczył swój wpływ na estetykę płócien Adama Borkowskiego. Wpływ ten jednak nie zniewolił własnej inwencji twórczej artysty a raczej stał się dla niej inspirującym źródłem, punktem odniesienia do osobistego myślenia o sztuce. W latach 90’ Borkowski zaczął się realizować w technikach nowych mediów w obszarze sztuki designu, czyniąc z niej na długie lata swoją zawodową codzienność. Renesans jego twórczości malarskiej zbiega się z pogłębionym doświadczeniem duchowym. Wspiera się na nim i wzbogaca je. Czerpie z jego intuicji i opisuje rzeczywistość językiem kondycji uniwersalnej, poszukującej wewnętrznej harmonii. Efekt tych poszukiwań przynosi radość odnajdywania kształtu piękna, wnikania pod podszewkę rzeczywistości, odkrywania tajemnicy w zakamarkach nierealnych ogrodów podpatrzonych w powidokach pejzaży Edenu…